Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2019

Ο κ. Διονύσης συναντάει τους φίλους του


             
            «Ξέροντας πως έχει πάρει το κλειδί μαζί του».
            «Αυτό να γράψεις για τελευταία φράση, βιογράφε», μου είχε πει ο κύριος Λι, όταν με έβαλε να γράψω το αποχαιρετιστήριο κείμενο. 
            Τι βλάκας! Τι θεώρησε έξυπνο, άραγε; Ήθελε να υπαινιχτεί ότι «εδώ είμαστε, δε χανόμαστε, παιδιά», να ταΐσει την ψευδαίσθησή του  και τις ελπίδες των φίλων του; Να μας πει ότι είναι το αφεντικό στο σπίτι του; Ότι ξέρει τι του γίνεται; Άβυσσος η ψυχή του κυρίου Λι.
            Ό,τι και να θεώρησε, πάντως, εμένα με αγνόησε. Ογδόντα επτά. Ογδονταεπτά συναπτές βδομάδες με είχε σήκω κάτσε, γράψε σβήσε, φωτογράφιζε και σχολίαζε. Και οι αναγνώστες του γρήγορα έγιναν δικοί μου συνομιλητές και – τι παράξενα πράγματα!- φίλοι μου. Ήταν δύσκολο να καταλάβει ότι άνθρωπος είμαι κι εγώ, ένα κομμάτι ζυμάρι, ότι ογδονταεπτά βδομάδες ζυμώθηκα με τη χάρη και την αγάπη τους;
            Και μετά; Έτσι φεύγουν, κυρ Λι μου; «Ξέροντας πως έχει πάρει το κλειδί μαζί του». Μμμ.. Ναι, και κάτι έγινε τώρα.. Ο κύριος Λι με το κλιδί κι εγώ σαν την καλαμιά στον κάμπο, σαν τον έρμο σαββοπουλικό κότσιφα στο κλαδί μου έρμος και μοναχός.

            Έτσι κι αλλιώς σε αναγκαστική άδεια είμαι - διάβαζε απολυμένος. Έτσι κι αλλιώς το αφεντικό ούτε που φαίνεται κάπου στον ορίζοντα. Έτσι κι αλλιώς σε λίγες ώρες ο χρόνος αλλάζει και έχω κι εγώ ανάγκη να θρέψω τις ψευδαισθήσεις μου, να χαμογελάσω στους φίλους μου, να τους φωνάξω πως τους πεθύμησα και πως μου λείπουν, να  τους βεβαιώσω πως, σε πείσμα κάθε ξεροκέφαλου αφηγηματικού προσώπου, η σκέψη μου παραμένει κοντά τους και η συγκίνηση όταν μαθαίνω νέα τους είναι μεγάλη.
            «Αποαφεντικώνεσαι, βιογράφε», τον βλέπω να με επιπλήττει εκ του μακρόθεν.
Για κακό μου το λέει, αλλά εγώ γελάω και κρυφοκαμαρώνω που, επιτέλους, τραβάω το δρόμο της καρδιάς μουˑ και που σήμερα άκουσα αυτή και όχι αυτόν να μου υπαγορεύει τις λέξεις που γράφω,  λέξεις αγάπης προς όλους σας, χρυσοί διαδικτυακοί φίλοι, λέξεις- ευχές για το χρόνο που έρχεται. Λέξεις ψυχής – αυτές που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους, αυτές που έφεραν εμάς κοντά. Καλή χρονιά.



* φωτογραφίες του φοβερού τύπου Γιάννη Μάνεση :-)

19 σχόλια:

  1. ωωω ο κύριος Λι!
    ο πολυαγαπημένος κύριος Λι!

    η αλήθεια είναι πως σε περίμενα την Κυριακή που μας πέρασε αλλά και σήμερα τί να πώ, τί ωραίο δώρο που μας έκανες για την πρωτοχρονιά Διονύση.

    χρόνια πολλά, καλή χρονιά. σου εύχομαι μια υπέροχη πρωτοχρονιά Διονύση μου!
    Θέλω να πιστεύω πως δεν ήρθε ο κύριος Λι να δει μόνο και μόνο αν λειτουργεί η κλειδαριά έ;

    :-)))

    φιλιά πολλά Διονύση μου
    καλώς ήρθες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζί θα περάσουμε μια Καλή Χρονιά!! Με γνήσια συναισθήματα που δένουν τους ανθρώπους και τους κάνουν δυνατούς!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή χρονιά φίλε μας.
    Με υγεία αλλά και με δύναμη μπροστά στα μελλούμενα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και μεις σε πεθυμησαμε Διονύση! Καλή χρονιά, παρέα με τον κύριο Λι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και κάπως έτσι...
    "Να μαστε πάλι εδώ παρέα".
    Εύχομαι ο Διονύσης και ο κος Λι και ο Δίδυμος και οι παρέες τους να βρουν τον δρόμο που θέλουν να διαβούν πια και να τον ακολουθήσουν.
    Με το καλό η νέα χρονιά και η νέα δεκαετία που έρχεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ω, τι χαρά ήταν αυτή, όταν είδα ότι άνοιξες τα πορτοπαραθυρόφυλλά σου, Διονύση μου! Καλώς ήρθες και πάλι!
    Μας έλειψες πάααααααρα πολύυυυυυυ!!! Είχαμε ξαμολήσει λυτούς και δεμένους στο μπλογκοσύμπαν για να σε βρουν, να ξέρεις! Ξοδέψαμε όλες τις οικονομίες μας σε ιδιωτικούς αστυνομικούς, αλλά χαλάλι, αφού γύρισες...
    Σου στέλνω τις καλύτερές μου ευχές, για ένα υπέροχο 2020, με υγεία και ό,τι άλλο γεμίζει την ψυχή σου!
    Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο Άγιος Βασίλης βιάστηκε τελικά και ήρθε στην μπλοκογειτονιά οχτώ ώρες νωρίτερα φέρνοντας το δώρο του. Ομαδικό αλλά μοιράζεται σε κομματάκια. Κάτι σαν τη βασιλόπιτα χωρίς φλουρί γιατί οι ευχές που κρύβει στο εσωτερικό του είναι σαν φλουρί προς όλους τους αποδέκτες :)
    Με πολλή χαρά σε καλωσορίζω κι εγώ Διονύση μου, και ανταποδίδω τις ευχές σου για μια χρονιά με ουσία, χρώματα, και πίστη σε ό,τι καλύτερο μπορεί να ονειρευτεί ο καθένας μας.
    Ελπίζοντας σε μια συνέχεια, εύχομαι με πολλή αγάπη Καλή Πρωτοχρονιά, Καλή Πρωτομηνιά, Καλή χρονιά για σένα και την οικογένειά σου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτο ειναι ποδαρικο..λιγο νωριτερα.αλλα δεν εχει σημασια οταν ειναι απο τοσο αγαπητο προσωπο.Καλη χρονια σσς ευχομαι με υγεια και αγαπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλή χρονιά! Καλώς μας ήρθες, Διονύση. ��

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το καλύτερο δώρο του 2020! Να δω το σπιτικό σου να λάμπει φως και να μοιράζει γλύκα.
    Καλή χρονιά Διονύση. Να είναι γενναιόδωρη. Καλώς ήλθες και χάρηκα τόσο πολύ
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλή χρονιά κύριε Μάνεση!🎈

    ΥΓ. Ξαφνιασμένη, βαθύτατα συγκινημένη και συνάμα χαρούμενη που σας βλέπω και πάλι εδώ, στη βλογογειτονιά!
    Τι το καλύτερο;
    Τίποτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άνοιξε η πόρτα της καρδιάς διάπλατα και μπήκε μέσα η στοργή και το νιάσιμο για τους συνοδοιπόρους και οι συνοδοιπόροι χάρηκαν γιατί μαζί θα φτιάξουν μια φωτεινή και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! 🌟 🌟 🌟
    ΑΑΑ και τα Φιλιά καρδιάς! 💞

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Όλα απείραχτα όπως τ’ άφησες. Ζυγίζω τη χαρά της επιστροφής με την προσδοκία, την αγωνία του αύριο και κάνω μια ευχή. Να μείνεις!
    Σου δίνουμε το χέρι. Να βρεις τα χνάρια σου στα μονοπάτια που άφησες, σ’ αυτήν εδώ τη γειτονιά, τον μικρό υπέροχο κόσμο.
    Αν πάλι....να ξέρεις η αγάπη επιβάλλει την ελευθερία.
    Εγώ θα πω! Καλώς όρισες Διονύση!
    Καλή Χρονιά απ' την καρδιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ωωωωωωπ! Κάτι ήρθανε και μου σφυρίξανε κάτι ξωτικά! Και να το ξεχωριστό δώρο του δικτυακού Άη-Βασίλη στη γειτονιά!
    Ο κ. Λι άνοιξε πάλι το σπιτικό του! Αυτό και αν είναι και δώρο και είδηση για τους αγαπημένους του φίλους. Πραγματικούς, φυσικούς και δικτυακούς.
    Και να οι φίλοι προσέτρεξαν καταθέτοντας την δεδομένη αγάπη τους μιας και όλη αυτή η απουσία δεν στάθηκε ικανή να σβήσει ή να ξεθωριάσει την αγάπη τους για τον κ. Λι.

    Μας έλειψες αγαπητέ Διονύση! Πολύ! Πάρα πολύ! Και το άνοιγμα του σπιτικού σου αποτελεί δικαίωση αυτής της μοναδικής σχέσης του κοινού σου με σένα και όλων μαζί. Μια ανοιχτή δηλαδή αγκαλιά.
    Και έχουμε τόσα να πούμε αγαπητέ φίλε. Τόσα.

    Καλή χρονιά! Απ την καρδιά μας. Με την αγάπη μου και τον σεβασμό μου.
    Μια χρονιά όπως την επιθυμείς. Και το μήνυμα μεγάλο.
    Κανείς μόνος του τις δύσκολες ώρες. Όλοι μαζί κ. Λι! Όλοι μαζί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ωωωωω!! Καλή χρονιά!!!! Βγάζω τσίπουρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλή Χρονιά Νιόνιο μας, κι αν δεις τον Λι, δώστου τις ευχές μου!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Α!!!!! Ξέχασα!!!!! Πολλές ευχές και σ`αυτόν τον .....φοβερό τύπο, τον Γιάννη Μάνεση!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ελεύθερος δαμάζοντας τον άνεμο με τα χρώματα του ουράνιου τόξου να του χαμογελούν. Πόσα επίπεδα μπορεί να έχει ο ορίζοντας όταν κοιτάς μέχρι εκεί που μπορεί να συλλάβει η ματιά μέσα από έναν φακό...
    Οι φωτογράφοι είναι μάγοι, προσωπικά μου κάνουν σπάνια δώρα αιχμαλωτίζοντας μια στιγμή! Πραγματική απόλαυση, σε αντίθεση με έναν πίνακα ζωγραφικής ο φωτογράφος έχει γεννηθεί για να μοιράζεται την αλήθεια μιας στιγμής και όσες λέξεις μπορεί να πει! Λατρεύω τις φωτογραφικές εκθέσεις.
    χαχαχα μουρμούράς??? μουρμουράς που μας αγαπάς και σου έλειψαν τα χαδαζυμώματα μας??? χαχαχα σε έβαλε ο κυρ. Λι να γκρινιάζεις για να κρύψει το πόσο πολύ του έλειψαν τα ζευγαρώματα μας εδώ στα κουτάκια σχολίων. Αφού κατά βάθος ο κύριος Λι τρελαίνεται να διαβάζει τις συζητήσεις μας χαχαχα

    Τι γκρινιάζεις παιδί μου εδώ είμαστε όλοι οι φίλοι σου ακόμη και εγώ Λικουκο μου που ξέρεις... χαχαχαχα
    Τι λέω;
    Καλή Χρονιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλημέρα και καλή χρονιά σε όλους.

    Προκύπτει πολύ δύσκολο να απαντήσω ξεχωριστά σε τόση συγκίνηση, ζεστασιά και ευγένεια. Άλλωστε, αυτά τα στοιχεία - και πολλά άλλα - με .. εκβίασαν να γράψω το κείμενο-ανάρτηση, κάπως σαν μια αμήχανη προσπάθεια δήλωσης πως είναι βαριά η απουσία, πως η παρέα σας και οι διάλογοί μας μου λείπουν και πως αυτή η, έστω ελλειμματική, ηλεκτρονική μας επαφή φαίνεται πως είναι αρκετή για να φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Τόσο, που να μου καθιστά δύσκολη και σκληρή την αποκοπή μου απ' αυτή, από σας.

    Ωστόσο, για την ώρα, λόγοι άλλοι, μακριά απ' όλα αυτά, με κάνουν να μη βολτάρω στο διαδίκτυο, να μη χτυπάω τις πόρτες των σπιτιών σας, να μη χρησιμοποιώ το κλειδί του δικού μου σπιτιού.
    Κάτι σαν απολογία αλλά και δήλωση αγάπης διεκδικούσε να είναι το κειμενάκι, δηλαδή, όπως άλλωστε κι αυτό το σχόλιο.

    Ευχαριστώ τόσο όλους και έναν έναν ξεχωριστά για την τόσο σφιχτή αγκαλιά. Ελπίζω πως θα πορευτούμε μ'αυτή, μ' αυτή την αγκαλιά, μ' αυτή την αίσθηση και το 2020.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

και οι φίλοι του κυρίου Λι είπαν: