Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

υγρασία στα μάτια



             Πότε μπήκε στη ζωή του δε θυμάται ο κύριος Λι. Προσπαθεί να, αλλά δε θυμάται. Φαίνεται πως για καιρό κυκλοφορούσε σ’ αυτό που ο Λι ονομάζει γκρίζα ζώνη της συνείδησης. Μπορεί να περνούσε από μπροστά του μέσα από κάποια οθόνη, σαν αδιάφορος απόηχος κάποιας διαφήμισης, μπορεί να έσκαγε μύτη στις κουβέντες άλλων που τον ίδιο δεν τον αφορούσαν, ή να παρουσιαζόταν φωτισμένος σε κάποια βιτρίνα ή ακόμα δίπλα στην προσφορά της τιμής σοκ σε κάποιο σαββατιάτικο φυλλάδιο αλυσίδας σουπερμάρκετ, έτσι που ανεπαίσθητα μόνο να απασχολεί τις αισθήσεις του.
            Έμενε εκεί, όμως. Στην γκρίζα ζώνη. Εκεί, δηλαδή, που υπάρχει κάτι αλλά δεν υπάρχει για μας˙ δε μας ενδιαφέρει, δε μας αφορά. Εκεί που ο καθένας στιβάζει μεγάλο κομμάτι του κόσμου τούτου, πολλές φορές ακόμα και τα συναισθήματα των άλλων. Αλλά δεν είναι αυτό που τώρα σκέφτεται ο κύριος Λι.
            Τον αφυγραντήρα σκέφτεται. Πότε, πώς, τρύπωσε στη ζωή του; Πότε διέσχισε την γκρίζα ζώνη και ήρθε και στρογγυλοκάθησε μπροστά του ξηρός ξηρός κι αθόρυβος; Τώρα του τον εκθείαζε η Μικρή του Φίλη. Πριν λίγες μέρες ο Νικόλας, ο Ανδρέας, το Θεοπάλαβο, όλοι.
             Πολιορκείται αλλεπαλλήλως ο κύριος Λι. Ικέτης τώρα με μαραμένη ανθοδέσμη στο χέρι, ο αφυγραντήρας περιμένει με κρυφή λαχτάρα την έγκριση. Οι προξενητές τον επαινούν. Ο νέος είναι ωραίος και οι καλεσμένοι επευφημούν.
            - Κολοκύθια ξέρεις. Ξέρω, ξερωκέφαλος είσαι, αλλά μη μου παραπονεθείς όταν θα σε πονάνε τα κοκκαλάκια σου – η Μικρή του Φίλη.
            - Είναι σωτηρία, ρε, σου λέω, στο σπίτι στο χωριό είναι εντυπωσιακή η αλλαγή – ο Ανδρέας.
            - Τον έχω ερωτευτεί, Λάμπρο μου, φοβερή λύση – το Θεοπάλαβο.
            Πολιορκημένος νιώθει και ούτε καν ελεύθερος ο Λάμπρος της.
            Και σκέφτεται τους αιώνες χωρίς. Και του λένε να ζήσει στο Μεσαίωνα, λοιπόν. Και σκέφτεται το χρόνο που απαιτεί το χρήμα που απαιτεί η νέα απαίτηση. Και του λένε επιλογές είναι αυτές – η Μικρή του Φίλη, πιο θαρραλέα, του ψιθύρισε «υπάρχει και κάτι που λέγεται προσαρμογή, Λάμπρο».
            Πολιορκείται και μεταθέτει την απόφαση αγοράς ο κύριος Λι, την αφήνει να ωριμάσει ή να ξεχαστεί κι ας μαραθεί η γαμήλια ανθοδέσμη. Τη μεταθέτει και ευχαρίστως καταφεύγει στην ποίηση,
εκεί που η υγρασία κατοικεί στα μάτια της,
εκεί που η υγρασία είναι ελεύθερη να κουρνιάζει και στα δικά του μάτια,
κάθε που τη σκέφτεται,
κάθε που νιώθει την παρουσία της δίπλα του.


της Αθηνάς - όπως και οι φωτογραφίες, άλλωστε

36 σχόλια:

  1. Γκρίζες ζώνες, προσαρμογές -ειδικά στην τεχνολογία...
    Μήπως στις γκρίζες ζώνες στοιβάζουμε και δικά μας συναισθήματα; και όχι μόνο των άλλων.
    Μήπως η άρνηση προς την τεχνολογία, ο φόβος προς κάθε τι νέο και διαφορετικό που μας προσφέρει, είναι φόβος για την ελευθερία που χάνουμε;
    Είχαμε επιθυμία να δούμε ένα τοπίο, ένα μνημείο, και τώρα που έρχονται όλα και εγκαθίστανται στο σπίτι μας, μέσω της τηλεόρασης ή του διαδικτύου, έχουν χάσει τη μαγεία τους.
    Στο δια ταύτα: χωρίς αφυγραντήρα δε χρειαζόσουν δελτίο καιρού. Είχες βαρόμετρο (όργανο μέτρησης μεταβολών στην ατμόσφαιρα) τα κοκκαλάκια σου, ειδικά αν είχες κανένα σπασιματάκι ή μετρούσαν μερικούς χειμώνες παραπάνω...
    Και τώρα τι;
    Αυτήν την εσωτερική αίσθηση που είχαμε ως όντα, το προαίσθημα για τον κίνδυνο, τον φόβο για την καταιγίδα, τα προσφέραμε στο βωμό της τεχνολογίας.
    Μόνο που η τεχνολογία δεν είναι πανάκεια. Δεν μπορεί να μας προστατεύσει από την εκδικητική μανία της φύσης. Κάπως έτσι, από την άγνοια κινδύνου και την υπερβολική εμπιστοσύνη στην τεχνολογία, πνίγεται κόσμος σε ένα ρεματάκι, από το οποίο παλαιότερα δε θα περνούσε σε ώρα καταιγίδας, και όχι μόνο...

    Υ.Γ. Ο αφυγραντήρας, αν δεν κάνει θόρυβο, έχει την πλάκα του. Σφουγγαρίζεις, απλώνεις ρούχα μέσα και στεγνώνουν όλα στο πι και φι. Ζήτω η τεχνολογία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Μοσχούλα,

      Πληθωρική η σκέψη σου, ως συνήθως.
      1) Σαφές και σοφόν το περί των δικών μας συναισθημάτων που στοιβάζονται εκεί, στο χώρο της γκρίζας ζώνης. Και το χειρότερο, ότι πολλές φορές ενεργούμε (και) με βάση αυτά, ε;
      2) Και το επόμενο πολύ ενδιαφέρον. Φοβόμαστε τις απώλειες με την έλευση του καινούριου.. Αυτό θα το μασήσω λίγο, να το επεξεργαστώ και θα το συζητήσουμε προφορικά..
      3) Σοφόν και το τρίτο: Πόσα θυσιάσαμε στο βωμό της τεχνολογίας..

      Αλλά, περισσότερο απ' όλα μ' άρεσε που μετά τους μύδρους σου κατά της τεχνολογίας, κατέληξες στην πλάκα που έχει και στο "Ζήτω η τεχνολογία!"!!

      Το χειρότερο είναι ότι συμφωνούμε κιόλας! :-)

      Μια πολύ καλή εβδομάδα

      Διαγραφή
  2. Τώρα καλέ μου Λι (το έκοψα το κύριε Λι, "ξεχνώ" και το Λιλούκο!!!)πες μου, γιατί προτιμώ να μιλήσουμε καλύτερα για τα υγρά μάτια που κινδυνεύουν σοβαρά να στεγνώσουν λόγω οθόνης κλπ (είπε ο οφθαλμίατρος και μου έδωσε τεχνητά δάκρυα!) Και σιγά μην αγοράσω ψεύτικα δάκρυα όταν έχουμε τόση υγρασία στο σπίτι και τα κρεμμυδάκια ως φυσικά δάκρυα! ;-)
    Όλοι πλέον εδώ το βουνό μου, εκθειάζουν αυτό το μηχάνημα που ρουφά την υγρασία αλλά στεγνώνει τα ματάκια!
    Μη ξεχνάμε και τα δάκρυα γέλιου ή συγκίνησης... άρα:
    Κάτω η τεχνολογία!
    Και ζήτω τα ΑΦιλιά καρδιάς! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να, βλέπεις τώρα, μαγισούλα μου; Τεχνητά δάκρυα. Και γιατί τεχνητά, παρακαλώ; Τόσους λόγους έχουμε να έχουμε δάκρυα, εκτός από τα παραδοσιακά κρόμμυα, τι μας έμεινε πια, ούτε τα δάκρυά μας δε θα απολαμβάνουμε με την ησυχία μας, δηλαδή;

      Αλλά τώρα, πώς να φωνάξω "κάτω η τεχνολογία", έτσι που τα είπαμε με τη Μοσχούλα; Πωωω, άνω κάτω τα κάναμε! Ας το μπερδέψουμε λίγο ακόμα: Ας αναφωνήσουμε: ζήτω η παραδοσιακή τεχνολογία!

      Ή, αν θέλουμε να συμβιβάσουμε την ξηρότητα και την υγρασία, ας πάμε παραλλάσσοντας το "έχε τα πόδια σου ζεστά, την κεφαλή σου κρύα" κι ας το κάνουμε "έχε τα μάτια σου στεγνά και εις τα πόδια βρύα"..

      (Πάει, θα με απολύσει ο κύριος Λι - κύριος, κύριος! - έτσι όπως του ρίχνω το επίπεδο στα σχόλια..)

      Φιλιά, Άιναφετς!

      Διαγραφή
  3. Έχω μία πρόταση για τον κ. Λι.
    Καλό θα ήταν, πριν αγοράσει αφυγραντήρα, να κάνει μία πιο φθηνή αγορά.
    Να πάρει πρώτα ένα θερμόμετρο-υγρόμετρο, ούτως ώστε να μετρήσει τι ποσοστό υγρασίας έχει το σπίτι του.
    Δείγμα θερμόμετρου-υγρόμετρου εδώ: https://www.profitstore.gr/products/thermometra-ugrometra/psifiako-thermometro-ugrometro-esoterikou-eksoterikou-xorou-akribeias-hum-dc103/92-16034
    Μετρώντας την υγρασία του σπιτιού και εάν την βρίσκει 40-45% άντε το πολύ 50%, να μην αγοράσει αφυγραντήρα, διότι δεν του χρειάζεται. Είναι ιδανικές οι συνθήκες!
    Εάν η υγρασία στο σπίτι είναι πάνω από 50%, τότε να αγοράσει άμεσα, διότι οσονούπω θα σκεβρώσει ο κ. Λι! Και βρύα και λειχήνες θα εμφανιστούν παντού!
    Εάν η υγρασία είναι κάτω του 30%, τότε θα πρέπει να αφήσει κατά μέρος τους αφυγραντήρες και να πιάσει τους υγραντήρες και τις ενυδατικές κρέμες προσώπου, γιατί αλλιώς θα γίνει πλισές η μούρη του από τις ρυτίδες και τις ξηροδερμίες που προκαλεί η ξηρασία του περιβάλλοντος.
    Αυτά είχα να καταθέσω και παρακαλώ να τα μεταφέρετε στον κ. Λι.
    Ευχαριστώ και καλημέρα σας κύριε Μάνεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως το μέλλον σας ανήκει στον τομέα του επιχειρείν και δη σε θέση διευθύνοντος συμβούλου και όχι εις τας τέχνας, κυρία Αρτίστα μου. Είναι εντυπωσιακή η καθαρότητα και η λογική αλληλουχία των επιχειρημάτων σας και προστατεύετε τους ανθρώπους τόσο από λάθος αγορές όσο και από λάθος ρυτίδες.

      Για τα βρύα απαντήσαμε λίγο πιο πάνω, νομίζω ότι βοηθάτε πολύ να αποφύγουμε αυτή την επένδυση.

      Ευτυχώς που η φράση "θα γίνει πλισές η μούρη του" είναι συνεπής απολύτως με το ύφος της αγαπημένης μας αρτίστας και σιγουρεύτηκα ότι το σχόλιο είναι αυθεντικό, αλλιώς ακόμα θα ψάχναμε με την κυρία Νικολούλη ποιος σας εξαφάνισε και πήρε τη θέση σας!

      ΥΓ. Μάλλον δε θα προβεί στην αγορά ο Λι. Ας μην του ανάψουμε τους προβληματισμούς και για τα βαροθερμοϋγρόμετρα τώρα, ε;

      Καλό σας βράδυ και καλή βδομάδα να έχουμε

      Διαγραφή
  4. ο τίτλος, μου έφερε στο νου τα δάκρυα, και θυμήθηκα πως άλλες φορές μου είναι εύκολα και άλλες οχι! Και πως το πιο δύσκολο είναι όταν η υγρασία των δακρύων γεμίζει το εσωτερικό μας. Τότε η ψυχική κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά όταν γενικότερα δυσκολεύομαι αλλάζω κουβέντα, οπότε οι αφυγραντήρες είναι μια καλή, ανώδυνη ευκαιρία, δυστυχώς όμως δεν γνωρίζω τίποτα για δαύτους.
    Θα συμφωνήσω όμως με το κατατοπιστικό σχόλιο της Αρτίστας μας, αν ενδιαφερόμουν θα ακολουθούσα τα βήματα της.
    Τελικά, με βάλατε σε σκέψεις, ένα υγρόμετρο είναι εύκολο να έρθει στο σπίτι. Μετά βλέπουμε.
    Καλή Κυριακή κύριε Λι!
    Με ευκολία στις αποφάσεις σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσάει,

      Σε βλέπω πιασμένη στον ιστό της Αρτίστας ήδη! Τελικά δεν έπρεπε να μιλάμε για γκρίζα περιοχή της συνείδησης στο κείμενο, αλλά για .. γκρίζα διαφήμιση υγρόμετρων!
      Λοιπόν,κάνετε το τεστάκι σας με το υγρόμετρο και ενημερώστε μας. Πρέπει να μαζεύουμε στοιχεία.

      (Η άλλη, η μέσα υγρασία, μπα, αυτή κι αν δεν ξέρει από αφυγραντήρες..)

      Τα φιλιά μας, καλή βδομάδα.

      Διαγραφή
  5. Πριν λίγα χρόνια, μας βομβάρδιζαν οι διαφημιστές και οι πάσης φύσεως "ειδικοί-υγραντολόγοι", ν' αγοράσουμε υγραντήρες. Θυμάμαι τον παιδίατρο που είχα τότε και επέμενε να έχω έναν υγραντήρα πλάι στο παιδικό κρεβάτι,για ν' αποφεύγουμε αναπνευστικά και άλλα προβλήματα. Μας έσωσε οφείλω να πω. Τώρα πώς γίνεται στα ξαφνικά, να προέκυψε επιτακτική η ανάγκη να ξηραίνουμε την ατμόσφαιρα του σπιτιού, δεν το καταλαβαίνω. Και δεν συμμετέχω σ' αυτό το καταναλωτικό ντελίριο επ' ουδενί.
    Εν τω μεταξύ, βρίσκω άκρως επικίνδυνη την "προσαρμογή" στην ξηροφθαλμία και την απώθηση των συναισθημάτων που την προκαλούν. Ο ποιητικός επίλογος του κ. Λι, επιβεβαιώνουν την πεποίθησή μου πως τα δάκρυα είναι ευεργετικά στους οφθαλμικούς αδένες, αλλά και στην ομαλή κυκλοφορία των ψυχικών εμπειριών.
    Μεσαιωνικά και με μπόλικη υγρασία, τους χαιρετισμούς μου στον κ. Λι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, μα, βρε Μαρία κι εσύ.. Τι πώς προέκυψε η ανάγκη για αφυγραντήρες; Επόμενο δεν ήταν, μετά από τόσους υγραντήρες;!
      Αυτό μου θυμίζει κάπως την τακτική του να συνεχίζω να τρώω, αφού τελειώσω το φαγητό (!), με την πρόφαση ότι χρειαζόμουν να "αλλάξω γεύση", "να φύγει η αλμύρα" κοκ.

      Για δε το ευεργετικό του κλάματος στους οφθαλμικούς αδένες, το πανελλήνιον έχει εκπαιδευτεί κι από 'δω:
      https://www.youtube.com/watch?v=saSCeaU8uQM

      Να μας προσέχεις τους αδέσποτους αγίους. Φιλιά.

      Διαγραφή
  6. Πως καταφέρνει ο κύριος Λι να ενώσει την προτροπή για έναν αφυγραντήρα με την ποίηση, μένω έκληκτος !
    Μόνο ο κ. Λι έχει αυτή τη μαγική δυνατότητα να εισάγει απ το παράθυρο αυτή τη μετάβαση.
    Καλά έκανε επίσης και βάζει πάντα ένα σκεπτικισμό στην τελική απόφαση.
    Δεν είναι εποχές για δαπανηρές αγορές και θα έλεγα δεύτερης προτεραιότητας.
    Στέλνω στον κ. Λι τους πιο ζεστούς μου χαιρετισμούς για ένα όμορφο βράδυ Κυριακής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Γιάννη

      Πάντως ο Λι πρέπει να έχει το νου του, μην του μπάσουν από το ίδιο παράθυρο κανένα αφυγραντήρα οι φίλοι του.. χωρίς να το αντιληφθεί.
      Όσο για το σκεπτικισμό του, καλά κάνει, αλλά έχει και μια τάση να το παρακάνει. Ας είμαστε σε εγρήγορση, να τον βοηθάμε, τον άνθρωπο..

      Βράδυ Κυριακής δίπλα στη σόμπα και (τώρα) στην τεχνολογία που μας φέρνει κοντά. Μάλλον πιάσαν οι ευχές σου. Καλή σου βδομάδα.

      Διαγραφή
  7. Αυτή η γκρίζα ζώνη... ζημιά σου κάνει φίλτατε!!!!
    Τελικά τον πήρες τον αφυγραντήρα;; Αλλά τι να σου κάνει κι εκείνος για τα υγρά μάτια και την ... υγρή ψυχή;
    Σε φιλώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να πάρω, βρε Μαρία; Μετά την ανάρτησή σου που διάβασα και ζήλεψα, τώρα μαζεύω λεφτά για να πάρω desktop και γιγαντοοθόνη! (Να τα χαρείς, να τα χαρείς!!)

      Φιλιά κι από μένα

      Διαγραφή
    2. Χαχαχαχα τώρα το διάβασα αυτό! Ε καλύτερη η οθόνη από τον αφυγραντήρα μεταξύ μας! χαχαχαχ :P σου ευχομαι να αποκτήσεις κι εσύ τα δικά σου σύντομα :D

      Διαγραφή
  8. Δεν ευδοκιμώ σε ξηρά κλίματα. Αγαπώ ιδιαίτερα τα υγρά περιβάλλοντα γιατί με κρατούν νωπή :)
    Kαλό βραδάκι αγαπητέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς, έρριξε κάτι βροχούλες τελευταία και δε θα χρειαστεί να μεταναστεύσεις σε κανένα ορυζώνα της Ασίας..
      Μου θύμισες, βέβαια, το γνωστό του Σολωμού "πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μου", τον ωραίο στίχο που ίσως εκφράζει τη ζωντάνια που ζητάς να κρατάς κι εσύ,
      αλλά, μιλώντας για αφυγραντήρες, ας αφήσω στην άκρη την ποίηση. Αυτά μόνο ο κυρ Λι τα επιχειρεί..

      Καλό βραδάκι και σε σένα, Μαρία, καλή βδομάδα.

      Διαγραφή
  9. Αυτή τη φορά το σχόλιο του ΞΩΤΙΚΟΥ ήρθε [το καλωσορίζουμε με τη δέουσα χαρά] με ΦΕΪΓ ΒΟΛΑΝ (ε πάει πετώντα, που λένε και στα ελληνόφωνα..) και με ποιητική διάθεση. Το παραθέτω αυτούσιο:

    " Ξερωκέφαλοι 🤣όλου του κόσμου ενωθείτε
    στις μόδες αντισταθείτε
    τις γκρίζες ζώνες λύσατε
    να φύγει ο κουρνιαχτός
    να μείνει μόνο ποίηση
    και δάκρυα εντός

    Την υγρασία στα μάτια σας φυλάξτε τη καλά
    γιατί αν βρεθείς στην έρημο θα πάθεις τραλαλά

    Του κόσμου όλου οι μουρλοί
    αφήστε ήσυχο τον Λι
    και ξέρει εκείνος μια χαρά
    να μην πετάει τον παρά
    μόνο θ'αφήσει ανοιχτά
    πόρτες, παράθυρα, μυαλά
    και με τα μάτια του υγρά
    θ'αναφωνήση στιβαρά
    αέραααααααααααααααααααα "


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παραμερίζουμε, ποιήτρια, για να περάσεις!

      Τι ευθυμία, να διαβάζουμε τους λιλιπουπολικούς στίχους σου και να συντασσόμαστε στην αντίσταση! Δάκρυα ενωμένα, ποτέ νικημένα!

      Αλλά, βρε παιδί μου, πολύν αέρα, πολύν αέραααααααα του δίνουμε του κυρ Λι..

      Ξωτικό μας καλό, σ' ευχαριστούμε τόσο για το σχόλιο, όσο και για την επιμονή σου να το στέλνεις με άλλους τρόπους, παρακάμπτοντας τα εμπόδια του Μεγάλου Αδερφού.

      Καλές μέρες να έχεις - γιατί θα έχουμε πολλή υγρασία.. χι!

      Διαγραφή
  10. Τί να πω κι εγώ, μετά από τόσα, στον κύριο Λι; Βασικά, θα του πρότεινα να πάρει μια καλή ξυλοσομπα ώστε και τα απλωμένα ρούχα να στεγνώνουν και να μην κινδυνεύει να χαθεί των ματιών η υγρασία, αλλά, επιπλέον, να γλυκαίνει.. (μεσω της υπερσύγχρονης τεχνολογίας του κατσαρολακιου που, πάνω της, θα σιγοβράζει το νεράκι με κανέλλα και φλούδες πορτοκαλιού..). Επιπλέον, θα αποκτήσει κι όλο το πακέτο (θέρμανση-βραστό νεράκι-μπιφτεκακι στο φούρνο στο ενσωματωμένο φουρνακι-πατατα ψητή στο αλουμινοχαρτο και κάστανα στη θρακα-κλπ, κλπ παχυντικες απολαύσεις) συν την κατάλληλη οπτικοακουστική θαλπωρή ώστε να βάλει σε μια ταξη τη γκρίζα ζώνη της συνείδησης και να ρυθμίσει την κυκλοφορία της...Αλλά -ω, ναι, ξανά μπροστά μου οι αντιθετικοι σύνδεσμοι!- πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει ν'ανοίξει τρυπες στα ντουβάρια κι ότι ύστερα θα με πάρει και στο κυνήγι κι εκείνος και οι πολιορκητές του όταν θα πρέπει να καθαρίζει την καρβουνα απ'τα μπουρια... Τέλος πάντων, μήλο ειμαι, ο,τι θέλω λέω και μην ξεχνάμε ότι μια βδομάδα τώρα κουβεντιαζω με πτηνά... κι αυτά τα άψυχα μηχανήματα (δεν είναι τυχαίο που κυκλοφορουσε στη γκρίζα ζώνη κι όχι στην φωτεινή) δε με πολυσυγκινουν, οπότε... τα σεβη μου στον κύριο Λι κι ενα καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μηλαράκι του βουνού,

      Το όνειρο της ξυλόσομπας ήταν τέλειο, ευχαριστώ! Πάει ασσορτί με το αγαπημένο βουνό, βέβαια.
      Πολλά χρόνια πριν έφτασα μέχρι και να κάνω αίτηση για μετάθεση, για να το ζήσω από κοντά και να μην είναι όνειρο. Είχα δει το Γυμνάσιο της Τσαγκαράδας και με είχα κιόλας φανταστεί εκεί. Η αίτηση δεν ευτύχησε, ούτε εγώ, στο να αποκτήσω ξυλόσομπα, και η ζωή πήγε όπως πήγε. Τυχαιότητα..

      Τα μπουριά και τα κάρβουνα δε θα μας πτοούσαν και ούτε εσάς να πτοούν. Καμιά ευτυχία δεν κατακτιέται άκοπα..

      Εύχομαι πολλά ξυλαράκια κανέλλας πάνω στη σόμπα σας. Έχετε; Σας ταιριάζει, μου φαίνεται! Και άσε τους άλλους να μονολογούν με λόγια ξερά για αφυγραντήρες.

      Χαιρετισμούς στο πουλάκι σας με την κόκκινη κουκκιδίτσα. Να προσέχει τους χιονιάδες.

      Διαγραφή
    2. Ξυλαρακια κανέλλας (που ταιριάζουν με το άρωμά μας;) αν έχουμε ή ξυλοσομπα;! Ξυλοσομπα φυσικά κι έχουμε σε συνεχή λειτουργία και ενα μόνο σου λέω, για να μη χαλάσω "τ'όνειρο της ξυλοσομπας" έριξα μόλις πριν σου απαντήσω ένα ξυλαρακι κανέλλας στο κόκκινο τσαγερο που σιγοβράζει πάνω της παντα ώστε να κρατάει τα μάτια μας μονίμως υγρά, καθότι είμαστε και επιρρεπείς στις συγκινήσεις... (Η αλήθεια είναι πως κάτι τέτοια ξυλαρακια και συναφή μου κατέστρεψαν κάποια εμαγιε κατσαρολικα -χμμ...όταν ξεχνάς να προσθέσεις νερό..κάτι τέτοια γίνονται- κι είχα καιρό να βάλω).

      Πλάκα-πλακα, σήμερα καθάριζα τα μπουρια!!

      Αχ...κρίμα που δεν ήρθατε τελικά στο βουνό μας!! Θα ταίριαζε, πιστεύω, ο κύριος Λι στα χρώματά του! Άσε που θα ξεστραβωνοταν κανένα μαθητουδι! Γιατί εδώ... χύμα στο κύμα η κατάσταση! Μας λείπει ο Χείρωνας..

      Δεν τον είδα τον μικρό μου κουκιδιτσα. Ντίβα βλέπεις πλέον, οι εμφανίσεις του περιορισμένες. Για την ώρα "τσακωνομαι" με μια σουσουραδα!

      Διαγραφή
    3. Ναι,για την ξυλόσομπα ρωτούσα. Τα υπόλοιπα ανήκουν στη .. διαχείρισή της.Αυτές κι άλλες πολλές παρόμοιες εικόνες έχουν αναγάγει (εδώ και πολλά χρόνια) το Πήλιο σε λατρεμένο μου βουνό και ακόμα "πέφτω" στην παγίδα του παλιού όνειρου της μετακόμισης - σαν "Αρκαδία" πια, όμως, σα νοσταλγία ενός χαμένου παραδείσου. Με την πρώτη ευκαιρία το επισκεπτόμαστε, πάντως.

      Και, επιτέλους, μηλαράκι, αγαπηθείτε (και) με τη σουσυράδα, μην το κρίνετε, το καημένο μικρό..

      Χαιρετώ - κάτω από ένα χειμωνιάτικον ήλιο

      Διαγραφή
  11. Νομίζω πώς λίγη ποίηση -ψυχής- είναι η πιο καλή υγρασία για τα μάτια (που είναι και παράθυρο της ψυχής).
    Καλή εβδομάδα Διονύση! Ασπασμούς στον Κύριο Λι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Μαρίνα,

      Και ποίηση να μη βρουν, ευτυχώς τα μάτια που είναι παράθυρα της ψυχής ξέρουν πολλούς τρόπους να μένουν υγρά. Δηλαδή ζωντανά. Να είσαι καλά, καλή μας βδομάδα!

      Διαγραφή
  12. Ο αφυγραντηρας βοηθάει να στεγνώσουν τα ντουβάρια από την υγρασία,οχι όμως τα δάκρυα της ψυχής!
    Καλή εβδομάδα Διονύση και κύριε Λι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, γιατί να μην έχει τη λακωνικότητά σου ο κύριος Λι και με βάζει και γράφω αράδες και αράδες για να πούμε το ίδιο πράγμα;

      Καλή βδομάδα, Βασιλική, ευχή να τη γεμίσεις με τα χρώματά σου.

      Διαγραφή
  13. Γεια σου παιχνιδάκι του μυαλού μου. :)
    Δεν κατάλαβα τίποτε. Πόσο μεγάλη είναι αυτή η κουταλιά!
    Θέλεις λογάκια κύριε Λι μου γιατί σε ζαλίζουν οι φίλοι σου για να πάρεις τούτο το μαραφέτι?
    Στις γκρίζες απαυτές μου, πάω με την σιγούρια μιας λάθος επιλογής που θα με διδάξει. Αρκεί να αναλάβω την ευθύνη της επιλογής αυτής... Προσωπικά και καθότι ερωτευμένη μαζί σου κύριε Λι μου, σε αφήνω να κάνεις ότι θέλεις και μετά και μετά να έρθεις στην αγκαλιά μου μετανιωμένος ή και όχι εγώ θα σε θαυμάζω για την όποια επιλογή σου

    Βέβαια στις γκρίζες ζώνες κατοικούν και ένα σωρό φιλοσοφικά ερωτήματα, του τύπου "μας απομακρύνει η τεχνολογία από τη φύση", |πόσο η φύση πληγώνεται από την τεχνολογία", ερωτήματα που μπορούν να απαντηθούν μόνο εάν όλες οι επιστήμες καταφέρουν να συνεργαστούν και να ενωθούν.
    Μέχρι τότε ας πάμε με τον βασικό κανόνα "Ο όρος επιστήμη με την ευρεία έννοια αρχικά δήλωνε το οργανωμένο σώμα της εξακριβωμένης και τεκμηριωμένης γνώσης."
    Τον έχεις ανάγκη για την υγεία σου αυτό το μαραφέτι κύριε Λι μου? Απλό ερώτημα :)
    ΦιΛί :)



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωωωω, καλημέρα σας, μονρεαλικόν όνειρον! Η κουβέντα τελευταίως μας οδηγεί στο φίλο μου το Νικόλα>Λοιπόν, ο καλός φίλος, όταν συζητούσαμε κάποιο δίλημμά μου, ήταν πάντα της άποψης "ορμάμε" και η αιτιολόγηση του ήταν η αυτή με τη δική σας: καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν έκανες.
      Τώρα .. λέτε να πρέπει να ψάξω αν ήταν/είναι ερωτευμένος μαζί μου; Να περίμενε να κλάψω στην αγκαλιά του;!;!

      Μπα, Μάνια, δε με απασχολεί ο αφυγραντήρας. Μάλλον δίλημμα δεν είχα ποτέ. Μα χαρά κολυμπάω στο σπίτι μου :-)

      -- Και στο φιΛί ο Λι; Ωχ, ωχ, ωχ!

      Να είσαι καλά, Μάνια, καλές μέρες

      ΥΓ. Τελευταία ο καιρός (μας) μας φέρνει κάπως πιο κοντά σου.

      Διαγραφή
    2. .... οι φίλοι μας μας γοητεύουν, στους φίλους μας βρίσκουμε μια αγκαλιά όταν θέλουμε να κλάψουμε ... ε ναι ...και ο Νικόλας ερωτευμένος (με την ζωή σίγουρα )
      Τι, πονάει ο κύριος Λι όταν φιλώ; που και να με ακούσει μπουχαχα

      Διαγραφή
    3. Σήμερα το βράδυ θα έχουμε -22 στην Μορεάλη :)
      Φαντάσου δάκρυα, δάκρυα που δεν τολμούν να κυλήσουν, γίνονται με μιας διαμάντια... από τους πιο πολύτιμους άνθρακες για ενέργεια :)

      Διαγραφή
    4. -22;! Να φοράς γαντάκια. Να μπορείς να πληκτρολογείς.

      Να κι η αφιέρωση:
      https://www.youtube.com/watch?v=K0J3wuu1OQw :-)

      Διαγραφή
  14. Θα σου έλεγα για την υγρασία των ματιών πόσο απαραίτητη είναι για να γαληνεύει η ψυχή μας και άσε τους υγραντήρες και τα σχετικά αλλά το σχόλιο της Αρτίστα με συγκλόνισε λίγο. Να ψάξω λες για υγρόμετρο για το σπίτι; Ούτε πλισές να γίνει η μούρη μας θέλουμε ούτε να σκεβρώσουμε...Πάω να το ψάξω. Απαραίτητη η έρευνα τελικά με τις αναρτήσεις σου!!
    Καλησπέρα στον Κ Λι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η Αρτίστα μας έχει κάνει τεράστια ζημιά! Λες να δουλεύει σε καμιά εταιρεία πώλησης και διακίνησης υγρόμετρων και βαρόμετρων και αυτό της δημοσιογραφίας να είναι πρόσχημα; Α πα πα! Μη σου βάζω ιδέες, όμως. Ας σε αφήσω να συνεχίσεις την περί υγρασίας έρευνά σου.

      Τις καλησπέρες από τον κύριο Λ, επίσης. Σα να γυάλιζε λίγο το μάτι του σήμερα. Ή μήπως ήταν από την υγρασία;

      Διαγραφή
  15. Χμμ.. αφυγραντήρας - υγρασία στο σπίτι - σόμπα (να βάζεις πάνω φλούδες από πορτοκάλι-μανταρίνι, να μοσχοβολάει ο τόπος) - σπίτι - κρύο - σπίτι χωριού - ακόμα πιο κρύο - παλιά ξυλόσομπα/μασίνα - παιχνίδι με το συρταράκι με τις στάχτες - παιδικάτα - μυρωδιές Πάσχα στο χωριό - εκκλησά - έξω βρέχει - μυρωδιές πασπαλισμένες με απλότητα κι αγάπη..
    (ποια ήταν η ερώτηση;...)
    Συνειρμοί που παρασέρνουν..

    ..Ευχαριστώ για το ταξίδι :)
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, ναι, Σμαραγδούλα, ευτυχώς που παρασέρνουν (αυτοί) οι συνειρμοί. Σκέψου να μέναμε μόνο στο δίλημμα "να μπει ή να μην μπει" - ο αφυγραντήρας στο σπίτι. Μια ζωή άχαρη, ανούσια και ξερή. Ενώ με τους συνειρμούς σου, αλλά και τις περιγραφές της Όλγας πιο πάνω,ευωδίασε όλο το σπίτι με μυρωδιές πορτοκαλιού, μανταρινιού, ξύλων που καίγονται και χειμώνα. Έτσι, ακόμα και οι ανοησίες του κυρίου Λι μπορεί να μας φανούν ανεκτές :-)

      (Κοίτα να δεις τώρα, που θα σε αποχαιρετούσα λέγοντας "ευχαριστώ για το ταξίδι", αλλά ρίχνοντας μια ματιά στο σχόλιό σου είδα ότι με πρόλαβες!)

      Καλές μέρες, ευχαριστώ(σοβαρά, ε; :-) )

      Διαγραφή

και οι φίλοι του κυρίου Λι είπαν: